با درود

 

انجمن زبانشناسی ایران دیروز در پژوهشگاه علوم انسانی برگزار شد.

مجمع سالیانه بود

 وای ی ی ی  ی خیلی باحال بود.

اول گزارشی بود از عملکرد این انجمن  و بعد رای گیری برای هیات مدیریه  جدید

خوب  دکتر ثمره مجددا رئیس انجمن  شدند  و هیات مدیره تا جایی که یادم می آد  دکتر صفوی، دکتر شقاقی ،دکتر مدرس و.... انتخاب شدند و دکتر پرمون مجددا  به عنوان بازرس انجمن شناخته شد.

خیلی جالب بود این ارتباط نزدیکی استاد ودانشجو .

از اساتیدی هم که یادم  می آد دکتر باطنی، دکتر ثمره، دکتر کلباسی، دکتر بی جن خان، دکتر وثوق،دکتر نعمت زاده، دکتر افراشی، دکتر روشن ،دکتر پرمون، دکتر گلفام و ......

بقیه هم که دانشجو یا فارغ التحصیل بودن.

خیلی خوش گذشت. جای همتون خالی .

 

بدرود

سه‌شنبه ۳٠ تیر ۱۳۸۳ساعت ٤:٠٤ ‎ب.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()

 

بادرود

 

به نظر شما درسته که ما هر تغییری که" دلمون می خواد" و یا "فکر می کنیم صلاحه "ویا فکر می کنیم "باید اینطور باشه" را تو خط فارسی اعمال کنیم؟

این دوست خوبم آقای اشرف زاده این مقاله رو به نقد گذاشته و بقیه هم نظر دادن .یه نگاه به comment هاشم بکنید حتما.

همه اینها خیلی خوب و با ارزشه  اینکه همه تو فکر خط  هستن .

فقط من با یه جا مخالفم.

ببینید خیلی خوبه ما فکر کنیم پیشنهاد بدیم و دل بسوزونیم. ولی شما فکر می کنید ما خودمون باید این پیشنهادها رو بدون تصویب شدن اعمال کنیم؟

ببینین به این فرایند می گن برنامه ریزی زبانی .برنامه ریزی زبانی به قول دکتر باطنی هر نوع دستکاری آگاهانه تو زبان توسط یه سازمانی که از طرف دولت حمایت می شه هست. حالا از انتخاب یه زبان گرفته تا اصلاحات کوچکی در خط.

خوب دوستای خوبم حرف من اینه که خوب این پیشنهادا رو به فرهنگستان بدیم اگه تصویب شد  اعمالش کنیم .اگه اونها قبول نکردن ما نمی تونیم سر خود اونجور که صلاح می دونیم استفاده کنیم. چون این طوری هرکی هر جور دلش می خواد می نویسه و می دونین چه هرج ومرجی پیش می آد؟

ببینین ما داریم تو جامعه زندگی می کنیم و باید قانون مدار باشیم. باید تابع قانون باشیم هرچند این قانون به مذاق ما خوش نیاد . ما می تونیم پیشنهاد بدیم حتی  رو پیشنهادمون پافشاری کنیم . اما خط فارسی رو بدتر از این نکنیم. این دوستی خاله خرسه اس ها .از ما گفتن. 

موافقین یا مخالف؟

 

 

وای چقر نطق فرمودم.

 

بدرود

 

یکشنبه ٢۱ تیر ۱۳۸۳ساعت ٩:۳۱ ‎ق.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()

با درود

 

   تاها :زبان و کلمه ها همراه مسافران از مرزها رد می شه

                                                                               

بله درسته.

قلمرو جغرافیایی کشور ها یه امر سیاسی است اما قلمرو کاربرد یه زبان یه مساله ی فرهنگی است.

مرزهای سیاسی کاملا مشخص است. اما مرزها ی زبانی کاملا مشخص نیست.   مرزهای سیاسی بعلت مناسبات سیاسی خیلی زود تغییر می کند اما مرزهای زبانی نه.

مثلا زبان فرانسه در چند کشور صحبت می شود. یا در هندوستان جند زبان وجود دارد. وقتی کره شمالی و جنوبی از هم جدا شدند زبانشان از هم متفاوت نشد.

زبانی به اسم آمریکایی نداریم. و....

 

قلمرو زبان و قلمرو کشورها بر هم منطبق نیستند.

 

بدرود

 

چهارشنبه ۱٧ تیر ۱۳۸۳ساعت ٥:۱۳ ‎ب.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()

 

با درود

 

قلمرو کشور ...قلمرو زبان

راجع به اينها چی فکر می کنين؟

بهم ربطی دارن؟ يا اصلا يکی هستن؟

 

منتظرم تا چهارشنبه

 

بدرود

 

یکشنبه ۱٤ تیر ۱۳۸۳ساعت ٤:٠۳ ‎ب.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()
تگ ها:

 

با درود

 

خوب در دستور پریشی agrammatism جریان گفتار قطع نمی شود.بلکه گفتار دارای نابسامانی هایی می شود که عمدتا به ساختار دستوری یا نحوی زبان مربوط می شود .در اکثر نمونه های دستور پریشی  نوع خطاهای دستوری در زبان فارسی به این صورت است:

حذف عناصر دستوری

جانشینی عناصر دستوری آزاد

جانشینی تکواژهای وابسته (شناسه های فعلی )

معمولا در این گونه اختالال ها تکواژهای دستوری آزاد از تکواژهای دستوری آسیب پذیرترند.

یه نکته جالب اینکه نوع خطاها در زبانها فرق می کنه مثلا در انگلیسی:

حذف the

حذف by

حذفis

حذفshe و he

 

بدرود

 

اینها رو هم از تو همون کتاب  در اوردم ها

 

 

چهارشنبه ۱٠ تیر ۱۳۸۳ساعت ٧:۳٤ ‎ب.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()

 

با درود

 

من با ماشین نیرو آوردن

۱۵ ماه خدمت کردن بودن

صبح ۵ تا هواپیما عراق بمباران کردن بودن

من،  سر ،دست ،پا

به اصفهان

دو سال جبهه

پول عید است

 

راجع به این چی فکر می کنین؟چی می دونین.

شما بنویسین تا چهارشنبه  بعد من می نویسم.

(فکر کردم این راه بهتری هست که من فقط گوینده نیستم. شما هم می تونید بگید.)

 

بدرود

 

یکشنبه ٧ تیر ۱۳۸۳ساعت ٢:۳٤ ‎ب.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()