با درود

می دونین از چه زمانی زبان محاوره ای در ادبیات و واژه نامه ها  وارد شد ؟

ضمیمه شماره ۱۹ نامه فرهنگستان به فرهنگ واژه های عامیانه در دوره قاجار تالیف رضا حکیم خراسانی تالیف ۱۳۰۷ هجری  اختصاص پیدا کرده و این مطلب که در زیر می آد از مقدمه آن به نوشته آقای  سید علی آل داوود در آذر ماه ۱۳۸۳گرفته شده

 

قدیم ترها به زبان محاوره ای اصلا اهمیتی داده نمی شد و فرهنگنویسان و ادیبان استفاده از آنها را  دون شان خود می دانستند اما

 مولوی از جمله افرادی بود که گهگاه  ازاستفاده الفاظ عامیانه ابایی نداشته و در اشعار خود به کار برده.

عبید زاکانی و برخی شاعران دیگر  از این واژه ها کمی استفاده کرده اند .

البته نکته اینجاست این گونه کاربرد آن موقع بیشتر بخاطر ضرورت شعری بوده

در دوره ناصرالدین شاه یغمای جندقی از الفاظ عامیانه در سروده های خود استفاده کرد

پس از او فرهنگ عامیانه ای با عنوان مرآت البلها چاب شد که بیشتر جنبه طنز داشت .

محمد علی جمالزاده به گرد اوری لغات و اصطلاحات عامیانه رایج (بیشتر در اصفهان و تهران) پرداخت و در مفدمه کتاب خود ازاهمیت  مرات البلها گفت.این اثر منحصرا به این اصطلاحها پرداخته بود .

دهخدا نیز در امثال و حکمش در کنار امثال از این واژه ها هم بسیار  استفاده کرده بود .

امیر فلی امینی هم در فرهنگ عوامش به امثال و لغات رایج اصفهان پرداخته بود .

یوسف رحمتی فرهنگ عامیانه امثال، لغات و مصطلحات را تالیف کرد که مبتنی بر پژوهش های میدانی است.

ابوالحسن نجفی مفصل ترین و علمی ترین کتاب در این زمینه را اخیرا به چاپ رسانده

مهدی سمائی فرهنگ لغات مخفی را نیز با استفاده از تحقیقات میدانی در تهران تالیف کرده .

با توجه به تغییرات اجتماعی، فرهنگی،  اقتصادی و سیاسی، منسوخ شدن برخی واژه ها و جایگزینی آن با واژه های دیگر اجتناب ناپذیر است و بررسی آنها و مطالعه آنها ضروری و در عین حال جذاب است.

مطالعه این کتابها هم خالی از لطف نیست.

بدرود

یکشنبه ٢۱ خرداد ۱۳۸٥ساعت ٥:۳٧ ‎ب.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()