با درود.

خیلی حیف شد. یه جورایی باورم نشد. یکروز دیر خبردار شدم. و فرداش درکمال تعجب به دوستم اس ام اس دادم که نادرابراهیمی مرده؟

یادم می آید پارسال سالگرد تولدش یک پست گذاشتم. اماالان..... کو دل خوش که بخواهم مثل پارسال جملات قشنگش را از کتابهاش در بی‌ارم.

تو این مدت خیلی ها خیلی از نادرابراهیمی نوشتند و از کتابهایش اسم بردند ولی هیچکدام از کتابهایش به اندازه "آتش بدون دودش" مرا جذب نکرد.

ازروز یکه  برای اولین بار آتش بدون دود را خواندم. شاید نثر گیرایش چنان منو گرفت که هر سال مجبور بودم حداقل سه جلد اول را بخوانم.

 

و چقدرحیف که دیگر نیست.

 

بدرود

شنبه ٢٥ خرداد ۱۳۸٧ساعت ۱:٥۱ ‎ب.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()