با درود

 

دیروز دو تا از همکارام با هم صحبت می کردن. و قرار بود هزینه موبایل رو از طریق اینترنت پرداخت کنند. مخابرات هم  همیشه خیلی تو زحمت می افته  و برامون پیامک می فرسته که هزینه مکالماتمون چقدر شده. و یکسری اعداد و ارقام که با اون راحت پرداخت کنیم.ابله داستان از آنجا شروع شد که همکارم از روی پیامک موبایلش شروع به خوندن کرد:

 

- شماره پرونده ....

-  شماره پرونده  نیست که

- پس ش.پ چیه؟

- شناسه پرداخت

من اول فقط  از این اتقاق خنده ام گرفت ولی بعد بیشتر به فکر فرو رفتم . این اشتباه از کجا ناشی شد؟

همکارم گفت: برای اینکه همیشه ش.پ نشانه شماره پرونده بوده.

 

راست می‌گفت خوب . تو بیمارستان ، تو مطب دکترا، تو دادگاهها،‌ تو کلانتری ها ، تو مدرسه حتی دانشگاه  و خلاصه هرجا که بگی

هیچ جا شناسه پرداخت به چشممون نخورده

حالا مخابرات چرا این لطفو کرده  و این تصور ذهنی را برهم زده نمی دونم.

 

از نظر زبانشناختی این طوریه که:

ما از هر چیزی که در دنیای خارج وجود دارد(مصداق) و از هر نمادی در ذهن تصوری داریم که همان  بحث دلالت رو می گم . (منظورم همون مثلث آگدن و ریچاردزه)

می دونم خیلی فنی شد. اینطوری توضیح بدیم راحت تره.

ما در دنیای خارج هزار و یک میز داریم که به همه آنها می گیم میز . درسته تمام این میزها ممکنه متفاوت باشند ولی ما به همه اونها می گیم میز و نه مثلا صندلی چرا که تمام اونها یک سری مشخصات دارند که اونها رو از صندلی جدا می کنه. اون چیزی که در دنیای خارج هست بهش می گم مصداق و اون چیزی که در ذهن ما هست، تصور ذهتی . حالا وقتی ما کلمه میز رو می‌نویسم این یک نماد  است. یک نماد که به تصور ذهنی دلالت می کنه و تصور ذهنی به مصداق.

 

تا اینجا واضحه ولی اگر این نماد که ما همیشه بهش عادت کردیم رو بر دارن  و مصداق دیگری بخوان در نظر بگیرنن فکر می کنید چه بلایی سر ما می آد؟

 

شاید اتفاق طنزی که در فیلم اخراجی ها رخ داد

 فرمانده بلند گفت: کی مدونه ش.م .ر چیه؟

 و امین حیایی گفت: شوش - مولوی - راه‌آهن

چون هیچوقت تصور ذهنی ای از بمبهای شیمیایی،‌میکروبی و رادیو اکتیو  نداشته

 

خداکنه وضیعتمون از اینکه هست طنزتر نشه دیگه..  هورا

 

بدرود

چهارشنبه ٢٢ مهر ۱۳۸۸ساعت ٥:۱۸ ‎ب.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()
تگ ها: معنی شناسی