با درود

 

بعد از توپش  ( اسم مصدر احتمالی از توپیدن  ) عظیم دوست سه نقطه من  فکر کردم شاید لازم باشه کمی در مورد گونه های اجتماعی زبان  صحبت کنیم .

البته این چیزایی که می گم بخشی اش از نوشته های دکتر مهدی سمائی  هست ها .

زبان یه رفتار  اجتماعی هست  و هر جامعه که به زبان واحد تکلم می کند ملزم به رعایت این رفتار است .

از طرفی هر چند جامعه ای همگن باشد اما باز هم تفاوتهایی در افراد دیده میشه . تفاوت در مذهب شغل  محل سکونت  تحصیلات  وابستگی های قومی و  ..... .

این تفاوتها گروههای اجتماعی رو بوجود می آره . خوب این گروهها هم یه سری رفتار یا هنجارهایی که مربوط به اون گروه هست و پذیرفته ان.

خوب این گروهها تابع مقررات گروهی خودشون هستن از طرفی باید تابع مقررات کلی زبان این جامعه هم باشن . بنابراین میان یه سری تغییرات در زبان ایجاد می کنن . بنابراین گونه های زبانی متفاوتی بوجود می آد که یه سری واژه های تخصصی ( jargon ) خودشونو دارن .

مثلا مسلمانها واژه های خودشو نو دارن که مسیحیت نداره . مثل نماز  حج  و ... و غسل تعمید کشیش  عشا ربانی ...

خوب این اقتضای مذهبشونه .ایراد نیست که.

زنها  ومردها : خدا مرگم بده . خواهر و .... کرتیم    مخلصیم ...

این اقتضای جنسیت  هست.

بچه ها و بزرگها  .  لالا  به به  ددر ........ و

جوونها هم خوب قرار نیست مثل مسن تر ها حرف بزنن.

حالا اینکه آیا این تغییرات فارسی  رو خراب میکنه و زبان و رو عوض میکنه ؟

اول باید بگم که قرار نیست زبان در طول تاریخ تغییر نکنه . اگه اینطور بود  که ما باید به زبان فارسی باستان حرف می زدیم که .پس باید زبان تغییر کنه اگه نکنه که زبان مرده .

دوم اینکه چون این گروهها مجبورن به قواعد کلی زبان پایپند باشن پس این تغییرات دارای حد  ومرزی هستن. بنابراین گونه های اجتماعی زبان تغییری در دانش کلی زبان بوجود نمی آره  و دانش زبانی گویشوران هر جامعه با وجود گونه ها یکسان باقی می مونه .

سوم اینکه رادیو  تلویزیون و روزنامه ها و مجلات  از اینها استفاده می کنن تا  بتونن به اون قشر نزدیک بشن و جذبشون  کنن . پس رسانه های گروهی زبان جامعه رو تکرار می کنن نه ترویج .

خوب حالا هنوز هم اگر اشکالی می بینید بگید .

 

بدرود

 

یکشنبه ۱٦ فروردین ۱۳۸۳ساعت ٩:٠٢ ‎ق.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()