با درود

 

در  روزهای آفتابی هرگام از

اندیشه لحظه ها را می پوشاند ،

و در حرکت کند زمان محو می شود،

و من دلم هوای مصاحبت انسانها را می کند .

 

در نخستین نفس زمستانی

غازها دریاچه را رها می کنند ،

برف بیدها را خم می کند،

زندگی در خاک به خواب می رود.

 

تو بهتر از من می دانی

نامها  همچون سنگ ریزه هایند،

بیرون ریخته از هسته حیات ،

روی پوسته مرده زمین.

 

روح جهان آرمیده است،

در بستر زمان

در انتظار شنیده شدن

برای آنان که گوش فرا می دهند.

 

یاریم کنید دوستان من٬ تا بفهمم

آرامش جنگل را٬

آنچه بین اسانها می گذرد ،

سکوت بین واژه ها را.

                                              جیسون براون (۱۹۹۶)

                               عصب شناس معاصر و طرفدار نظریه تکوینی زبان و مغز

 

      بر گرفته از کتاب زبان شناسی و آسیب شناسی زبان

                   تالیف دکتر رضا نیلی پور

 

بدرود

 

 

 

یکشنبه ٢٤ خرداد ۱۳۸۳ساعت ٢:۳٩ ‎ب.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()