بادرود

 

به نظر شما درسته که ما هر تغییری که" دلمون می خواد" و یا "فکر می کنیم صلاحه "ویا فکر می کنیم "باید اینطور باشه" را تو خط فارسی اعمال کنیم؟

این دوست خوبم آقای اشرف زاده این مقاله رو به نقد گذاشته و بقیه هم نظر دادن .یه نگاه به comment هاشم بکنید حتما.

همه اینها خیلی خوب و با ارزشه  اینکه همه تو فکر خط  هستن .

فقط من با یه جا مخالفم.

ببینید خیلی خوبه ما فکر کنیم پیشنهاد بدیم و دل بسوزونیم. ولی شما فکر می کنید ما خودمون باید این پیشنهادها رو بدون تصویب شدن اعمال کنیم؟

ببینین به این فرایند می گن برنامه ریزی زبانی .برنامه ریزی زبانی به قول دکتر باطنی هر نوع دستکاری آگاهانه تو زبان توسط یه سازمانی که از طرف دولت حمایت می شه هست. حالا از انتخاب یه زبان گرفته تا اصلاحات کوچکی در خط.

خوب دوستای خوبم حرف من اینه که خوب این پیشنهادا رو به فرهنگستان بدیم اگه تصویب شد  اعمالش کنیم .اگه اونها قبول نکردن ما نمی تونیم سر خود اونجور که صلاح می دونیم استفاده کنیم. چون این طوری هرکی هر جور دلش می خواد می نویسه و می دونین چه هرج ومرجی پیش می آد؟

ببینین ما داریم تو جامعه زندگی می کنیم و باید قانون مدار باشیم. باید تابع قانون باشیم هرچند این قانون به مذاق ما خوش نیاد . ما می تونیم پیشنهاد بدیم حتی  رو پیشنهادمون پافشاری کنیم . اما خط فارسی رو بدتر از این نکنیم. این دوستی خاله خرسه اس ها .از ما گفتن. 

موافقین یا مخالف؟

 

 

وای چقر نطق فرمودم.

 

بدرود

 

یکشنبه ٢۱ تیر ۱۳۸۳ساعت ٩:۳۱ ‎ق.ظ توسط جوجه زبانشناس نظرات ()